و هزارها بيان در همه جا منتشر مىگشت و به همه كس علم و معرفت مىآموخت . اكنون اين چراغ برافروخته و روشنىبخش به خاموشى گراييده است اما ، خورشيد طلوع كرده و عالم‌افروز اسلام مىرود كه همهء زوايا را در اين كشور فراگيرد ، جامعه امروز به سمت همان سرمنزلى پيش مىرود كه او در انديشهء بلند خود آن را مىديد و به سوى آن برمىانگيخت . در پيشاپيش اين كاروان ، مردى از سلالهء انبيا و رهبرى از زمرهء عاشقان و عارفان باللّه ، فقيهى بزرگ و اسلام‌شناس راه را مىپيمايد و هدف را مىنماياند . عطر دلاويز دنياى انبيا و اوليا به مشام مىرسد . آخرت با دنيا درآميخته و بهشت الهى دريچه‌اى به سوى زمين گشوده است ، هنگامه هنگامهء اوليا و فقها و عرفا است و جاى آن فقيه و عارف و سالكى كه اكنون به ياد يكمين سالگرد رحلتش گرد آمده‌ايم خاليست . استاد علامهء بزرگوار ما بايد با گسترش ميراث فرهنگى گرانبهايى كه گرد آورده و اندوخته بود در جامعه ، حاضر و شاهد بماند و سرانگشت اشارت او راه درست را به همهء راهروان بياموزد . « 1 » بيانات حجت الاسلام و المسلمين موسوى همدانى « 2 » او هرگز عيب كار كسى را اظهار نمىكرد از خصوصيات مرحوم علامه طباطبايى بود كه هيچ‌گاه از كسى بدگويى نمىكرد . در طى 35 سال ارتباطم با ايشان جز بدگويى از دربار و رژيم طاغوت ، حتى يك بار هم بدگويى كسى را از ايشان نشنيدم . عيب كار كسى را اظهار نمىكرد . از جمله درس‌هايى كه من از اين بزرگ‌مرد گرفتم و برايم آموزنده بود اين بود كه در همه لحظات مراقب خويش بود و كنترل خود را به دست داشت . خدا شاهد و گواه است كه در اين مدت يك غيبت از او نشنيدم . يك كلمه در تعريف و تمجيد از خودشان نشنيدم . در اين‌باره يكى ايشان عجيب بود و يكى هم امام رحمه اللّه كه با آن‌همه

--> ( 1 ) . يادنامهء علامهء طباطبايى ، مؤسسهء مطالعات و تحقيقات فرهنگى ، ج 1 . ( 2 ) . آينهء عرفان ( ويژه‌نامهء دهمين سالگرد رحلت علامه طباطبايى ) ، ص 9 - 12 .